Klapschroef of niet?

Intussen staat de boot op de wal voor onderwater onderhoud. Ik loop alle afsluiters en slangen na, roerkoning en schroefas. Alles ziet er nog erg goed uit en kan na een flinke schuurbeurt weer in de antifouling.

Ook heb ik ernstig nagedacht over een klapschroef. Momenteel heb ik een 15 inch tweebladschroef, die goed functioneert.
Ik heb erg veel gegoogled over de te verwachten snelheids winst van een klapschroef. Opvallend is hoe weinig concreets is te vinden over de echte winst in knopen.
Het is complexe materie; natuurlijk is er meetbare weerstand, maar hoe verhoudt die zich tot de totale weerstand van het onderwaterschip? En hoe verhoudt dat zich bij verschillende zeiloppervlakken en rompsnelheden? Ik ben simpel alleen geinteresseerd in wat het me aan extra snelheid oplevert onder diverse omstandigheden.
De meest optimistische berichten spreken over 0,5 tot zelfs 1,0 kn winst als je een forse 3blads vaste schroef vervangt door een 2blads klapschroef, maar dit geldt dan onder een moderne performance cruiser.
Er zijn echter ook sleeptests uitgevoerd t.o.v. een 15 inch 2blads vaste schroef, die slechts 0,1 kn winst opleverden.
Binnen de SW cijfers wordt een penalty gegeven van 2 punten als je een vaste 2blads schroef vervangt door een klapschroef. Bij een SW van 109 voor mijn Victoire 28 betekent dat, dat er rekening wordt gehouden met een gemiddelde snelheidswinst van minder als 2%......2 minuten op 109 minuten.

Ik denk dat, op basis van alle vindbare informatie, het vervangen van mijn tweeblads vaste schroef achter mijn dikke s-spant kiel gemiddeld niet veel meer als 0,2 kn winst zal opleveren........natuurlijk wel fijn, maar voor mij de investering van ruim 800€ (voordelige klapschroef en schroefas) niet waard. Dan maar een uurtje langer doen over die 100M naar de overkant.

Opvallend zijn ook de discussies of het al dan niet laten meedraaien van een vaste schroef. Meningen lopen uiteen van geen vermindering van weerstand  t.o.v. stilstaan (of zelfs toename?) tot halvering van de weerstand als je een vaste schroef laten meedraaien t.o.v. stilstaan.
Nadelen zijn natuurlijk wel extra slijtage van draaiende delen en vaak geluid/lawaai.
Ik zelf zet de schroef vrijwel altijd vast vanwege dit laatste.

Dus keep it simple......geen klapschroef voor de Old Vic!

Ik zal de schroef wel eens wat vaker laten meedraaien als ik ook dat laatste beetje extra snelheid wil hebben. 

Foto's beneden van de huidige (en dus ook toekomstige) situatie:

De buiskap is klaar!

De nieuwe vaste buiskap voor de Old Vic is klaar. Buitenkant geverfd met 3 lagen Epifanes Mono-Urethane en binnen met 3 lagen creme-witte hooglans acryl verf. De ramen zijn van 6mm acryl ( gegoten kwaliteit ) geplakt met dubbelzijdig plakband en daarna afgeschroefd met RVS parkers.
Ook heb ik gelijk twee teak handgrepen gemonteerd en een teak lijst waarop de giek kan rusten tijdens op en aftuigen.

Deze winter blijft de kap nog even in de schuur omdat de boot op de wal staat, klem tussen de andere boten en de kap nu dus niet makkelijk is te plaatsen. Na tewaterlating is hij makkelijk met een paar bouten en schroeven  te monteren tegen een rubber rand ( gemaakt van tocht-isolatie band ) en eventueel weer te demonteren.

Ik ben blij met het resultaat; de kap is licht ( je pakt hem zo op ), sterk ( je kunt erop zitten en staan ) , het uitzicht is door de ruime heldere acryl ruiten uitstekend en het is zeer functioneel ( extra handgrepen en gieksteun ). Of je het mooi vind is een kwestie van smaak ( zonder is en blijft mooier ) , maar ik vind het zeker niet lelijker als een normale stoffen kap.

Verder met de vaste buiskap

Na veel schuren en plamuren is de kap schilderklaar.
Ik heb lang getwijfeld over een 2-comp DD-lak, maar uiteindelijk toch gekozen voor een 1-comp systeem. Een DD-lak werkt perfect, maar je moet voldoende temperatuur en ventilatie hebben voor een goed resultaat, daarbij is het lastig relatief kleine hoeveelheden goed af te meten en gooi je dus veel verf weg bij zo'n relatief klein oppervlak. Het is intussen herfst, dus buiten schilderen is te koud en binnen in huis werken met DD-lak is vanwege de stank niet te doen.
Ik heb nu gekozen voor Epifanes Mono-Urethane; een erg goed werkende 1-component verf die uiteindelijk na voldoende doorharding behoorlijk krasvast blijft. Omdat verse epoxy-lagen nog wel eens hechtingsproblemen geven heb ik eerst goed geschuurd, dan een laag Epifanes Multi-Marine Primer gebruikt, vervolgens weer geschuurd en nu zit de eerste laag Mono-Urethane erop, Bordeaux-rood in dezelfde kleur als de romp van de Old Vic.

NB ik schilder i.v.m. temperatuur en stof overigens wel binnen, zodat de lak goed kan doorharden tussendoor. Er zijn zeker nog 2 lagen nodig en mijn ervaring is dat je beter wat langer kunt wachten tussen de lagen ( en dan wel licht moet opschuren ) omdat dan de uiteindelijke totale verflaag wat sneller hard wordt.

Het oude werfplaatje

Jachtwerf Victoria
C.N.P.Vader
Alkmaar.Holland
1968    2806

Een beetje " vaderlandsche historie "  is het wel; zo'n Victoire 28 !

Tekening van een Victoire 28 s-spant (voor 1970)

Versterken van de vaste buiskap

De vaste buiskap is nu voldoende vormvast, maar nog niet sterk genoeg op op te staan of zitten.
Daarvoor komt er een een verdikte rand aan de achterzijde, die functioneert als spant. Ik maak deze met stukken pijpisolatieschuim van de bouwmarkt, die ik om de achterzijde van de buiskap klem.
Eerst de kopse kant nog eens dik in de epoxy zetten, dan de pijp isolatie er overheen schuiven en vervolgens alles aflamineren met 3 lagen glasweefselband en epoxy.
Met hierna nog wat schuur en plamuurwerk wordt het zodoende een mooie afgeronde sterke rand, die veel extra sterkte geeft aan de buiskap.

Op de foto zie je dat ik een extra spandraad heb gebruikt om de kap iets meer voorspanning te geven. Dat maakt alles nog wat sterker als het is uitgehard. Bij definitieve montage buig je dat makkelijk weer een beetje naar buiten om het passend te monteren.
Ook zie je een hardhouten dwarsbalkje gemonteerd in het midden van de kap. Dit wordt de gieksteun, waarop je de giek kunt laten zakken en vastzetten tijdens het strijken van het grootzeil. Dit balkje is zorgvuldig pasgemaakt op de ronding van de kap en functioneert nu als extra versterking. Straks wordt deze weer gedemonteerd en verder afgewerkt, maar niet geschilderd of gelakt.
Na het schilderen van de kap wordt hij weer gemonteerd, kaal om te kunnen vergrijzen. Later worden er ook nog twee kale teak handrailingen van 60cm gemonteerd links en rechts op de kap.

Verder bouwen aan de vaste buiskap

Intussen is ook de binnenzijde van de kap bekleed met glasmat en epoxy en blijft alles vormvast zonder bouwmal.  Tijd voor een tweede keer passen op de boot.

De aansluiting heb ik nog wat bijgewerkt, maar nu past alles netjes. De kap zal worden vastgezet met twee keer twee RVS M8 slotbouten aan beide zijkanten door de kajuitwand en met vier RVS schroeven aan de voorzijde van de waterkering. Daardoor zit hij nagenoeg onwrikbaar vast, maar blijft ook vrij makkelijk demontabel voor bv onderhoud, maar ook om de mast incidenteel te kunnen strijken.
Later zal ik een rubber anti-tocht profiel plakken op de aansluitingen, zodat het geheel piep-vrij kan worden gemonteerd.
Intussen zijn de eerste schetsen van de ramen gemaakt op de kap. Een mooie belijning van deze ramen maakt straks erg veel verschil in het uiterlijk. De zichtbare tijdelijke ronde gaten heb ik erin gezaagd als handgrepen. De kap is daardoor een stuk makkelijke hanteerbaar.
De kap kan nu weer gedemonteerd worden en meegenomen naar huis voor verder afwerking.

Op de foto beneden zijn de ramen definitief uitgezaagd en nu kan er begonnen worden met afrondingen van de randen en verdere verstevigingen aan de constructie.