woensdag 29 februari 2012

Zomaar een plastiek klassieker; de Rhodes Ranger 29

In mijn zoektocht naar een betaalbare polyester klassieker 2 jaar geleden ben ik diverse bekende, maar ook een aantal veel minder (voor mij) bekende ontwerpen tegen gekomen.

Een daarvan is de Ranger 29 ontworpen door Phillip Rhodes en gebouwd vanaf 1960 bij de Visser in Nederland.(niet verwarren met een modernere Ranger!) Met 870 x 245 x 115 en 2500kg(?)  een vrij slanke en lichte boot met erg mooie lijnen.
Ik heb er een bekeken (in kennelijke staat) en het is een absolute beauty, met misschien een beetje hoge kajuit(?) Heeft een goed zittende ruime kuip, is geschikt voor inboord, maar heeft ook met een handige BB bun optie onder het achterdek. Buiten is alles goed doordacht met mooie hout-details, een ruim dek en alles zit gewoon goed op de traditionele plaats. Binnen is de ruimte natuurlijk beperkt ( zoals bij alle klassiekers) maar is er vrijwel stahoogte en een redelijk ruim interieur. Nadeel vond ik de zeer krappe doorgang naar voren, met mini-toilet en slaap-piek. Daarnaast zijn de kajuit-banken niet lang en steek je je voeten in daar nissen om te kunnen liggen. Ze lijken erg goed te zeilen, zijn goed zeewaardig en relatief voordelig te koop.
Een aanrader als je voor weinig geld een echt mooi en beroemd ontwerp wil kopen.

Hieronder maarzo wat foto's en tekeningen van internet.

zondag 12 februari 2012

Electronica op de Old Vic

Elektronica op een polyester klassieker.

Ondanks mijn sterke wens alles zo simpel mogelijk te houden ontkom ik niet aan het feit dat er intussen al een hele vracht aan elektrische spullen en bekabeling op de Old Vic aanwezig is. De tijd van alleen olielampen, sleeplog en sextant is ook voor mij net een stap te ver terug in de tijd. 

Allereerst is er de 44 jr ouwe (en tot nu toe) trouwe Volvo Penta MD2 met dynastart en 60 ah startaccu. De spanningsregelaar heb ik zelf recent moeten vervangen door een stommiteit; zelf kortsluiting veroorzaakt door er motorolie in te laten lekken. De dynastart is blijkbaar al door een vorige eigenaar vervangen en alles functioneert goed. Ik heb er wel een extra startknop binnen tussengeschakeld zodat ik eventueel de kleplichters kan bedienen tijdens het starten (is wel eens handig bij een koude motor en/of zwakke accu). Overigens zou de motor nog gewoon aangeslingerd kunnen worden (nooit geprobeerd) . 

Omdat een dynastart notoir slecht laadt als je er een grote boordaccu aan zet, is mijn motor uitgevoerd met een extra wisselstroom dynamo. Deze is separaat gekoppeld aan een 105 ah semitractie accu voor het boordnet. Lijkt complex, maar het is wel een strikt gescheiden systeem zonder diodebruggen e.d. met twee aparte hoofdschakelaars. Daarbij kan ik met een setje startkabels altijd nog stroom pakken, als een van beide accu's dood blijkt. 

Er zit een moderne walstroom lader in de Old Vic die de boordaccu en startaccu van stroom voorziet als ik op de vaste ligplaats lig. 

Navigatie verlichting is natuurlijk onvermijdelijk en bestaat uit een led 3 kleur in de top (NASA ledlamp, goed en voordelig) een led bulbje in het stoomlicht, een conventionele tweekleur op boeg en heklicht, plus een rondschijnend wit led( ook weer NASA )op een paaltje achterop als anker / noodlicht. Dus led waar ik slecht bij kan en/of vaak brandt zonder dat de motor loopt. 
Een echte feuerhand olielamp is nog aan boord, voor het geval alles uitvalt.......maar of iemand die ziet op enige afstand? 

Boordverlichting binnen is nog grotendeels conventioneel en er zitten handige lampjes in diverse kastjes wat het zoeken s'nachts makkelijk maakt. Voor af en toe brandende lampjes is totale led vervanging me te duur en wat gebruik betreft onzin. Wel heb ik intussen ook een TL in de motorruimte gemaakt en ga ik tzt een paar veel gebruikte lampjes voorzien van led bulbjes.

Wat betreft navigatie apparatuur loopt het momenteel wat uit de hand:

Er zat een combi log/dieptemeter in (Autohelm st40),die voldoet. Soms zit de impeller weer eens vast, maar de diepte werkt altijd. Ook heb ik aan boord nog een echt sleeplog (gebruik ik nooit meer) en een lijntje met gewicht als loodlijn (handig om je ankerdiepte rondom te controleren op getij water) als backup.

Ik ben begonnen met een hand-GPS die het perfect doet, maar afgelopen jaar gezwicht voor een plotter met ingebouwde AIS (Digital Yacht sc500). Ideaal ding solo! Je voorkomt veel heen en weer ge-ren naar de kaarttafel in nauw druk vaarwater en slecht zicht. Heeft uiteraard alleen zin als je hem buiten voor je neus monteert, maar dan is ie perfect. Kaart, positie, koers, snelheid (voor als het log weer eens vast zit) stroominfo en omliggende scheepvaart zichtbaar op een schermpje.
Uiteraard heb ik ook nog alle kaarten,passer en bretonplotter voor het oude handwerk.

Ik heb ook een goedkope handheld marifoon, maar die is wel erg beperkt in ontvangst op zee. Dus ik ben intussen met Marcom B begonnen en ga een vaste DSC marifoon aanschaffen met antenne in de mast.
N.B. Ik heb intussen al jaren en vele mijlen op zee gevaren met een handheld; een marifoon blijft voor mij een hulpmiddel om "help" te roepen als je het echt niet meer red.........maar kunnen communiceren met beroepsvaart en ze niet in het ongewisse te laten "over wat dat jaggie nu weer doet" is misschien wel zo netjes?!

Ik ga nu ook een AIS transponder aanschaffen. Zichtbaarheid is voor mij veiligheidseis nr 1 als je zo nodig solo op zee wilt varen en AIS lijkt me een perfecte aanvulling op toplicht en radar- reflector. Ik heb hiervoor een separate AIS antenne geplaatst op een paaltje achterop. Dat zou zichtbaarheid van 5 mijl garanderen en voorkomt gebruik van splitters. 
N.B Radar valt voor mij af ivm kosten en stroomverbruik. Over een actieve radarreflector heb ik wel nagedacht, maar voorlopig lijkt actieve AIS me belangrijker.

Uiteraard heb ik ook een stuurautomaat; een 2 maten oversized systeem (het "advies" werkt meestal maar matig) met losse computer, kompas, bediening en drive (Raymarine SP1). Het vreet stroom, maakt herrie en stuurt meestal slechter als ikzelf (ondanks alle mooie beloftes) , maar het is een absolute must om een beetje relaxed solo te kunnen zeilen. 
Een touwtje om de helmstok vast te zetten ontbreekt echter niet.
Ook denk ik nog aan een windvaan stuurinrichting, maar omdat die voornamelijk zin hebben op langere tochten vind ik die forse investering momenteel nog niet de moeite waard.

Verder zit er nu een blower in de motorruimte om dieselstank in de kajuit te verminderen en een elektrische bilgepomp ( naast de ingebouwde handlenspomp) puur voor het gemak. 
Ook een fm-mg-lg autoradio ontbreekt niet, met een batterij wereldontvanger als back-up.

De Old Vic was bij aanschaf uitgerust met keurig ingebouwde koelbox tussen de voorslaapplaatsen (tevens een handige opstap) met een goede compressor koelinstallatie..........erg luxe, maar voor mij een zinloze stroomverbruiker!  Onder de waterlijn blijft in deze omgeving alles sowieso redelijk koel en koud bier hebben ze in elke kroeg. Ik heb serieus overwogen de koelinstallatie er uit te slopen, maar die zit eigenlijk nauwelijks in de weg. Hij staat wel (vrijwel)altijd uit en de box is nu een handige opslag voor (fris)drank. 

Alles bij elkaar een heel rijtje spullen op stroom, waar ik in nood zonder zou kunnen.....maar liever niet! 

Ik heb de gehele installatie de afgelopen twee jaar grondig vernieuwd en van stevige bekabeling voorzien. Alles zit nu (voor mij) duidelijk en vindbaar aangesloten, zodat ik bij storingen dingen terug kan vinden. 
Ik heb nog wel een tweede boordaccu met extra walstroom lader op mijn wensenlijstje, die ik kan switchen met de eerste. Daardoor heb ik extra capaciteit als ik wat langere tochten (op zee) ga maken met de stuurautomaat. Ik kan nu zonder problemen 24 uur door, maar voor meerdaagse tochten kom ik waarschijnlijk wat te kort als ik veel op automaat vaar en niet motor. 

donderdag 5 januari 2012

Klapschroef of niet?

Intussen staat de boot op de wal voor onderwater onderhoud. Ik loop alle afsluiters en slangen na, roerkoning en schroefas. Alles ziet er nog erg goed uit en kan na een flinke schuurbeurt weer in de antifouling.

Ook heb ik ernstig nagedacht over een klapschroef. Momenteel heb ik een 15 inch tweebladschroef, die goed functioneert.
Ik heb erg veel gegoogled over de te verwachten snelheids winst van een klapschroef. Opvallend is hoe weinig concreets is te vinden over de echte winst in knopen.
Het is complexe materie; natuurlijk is er meetbare weerstand, maar hoe verhoudt die zich tot de totale weerstand van het onderwaterschip? En hoe verhoudt dat zich bij verschillende zeiloppervlakken en rompsnelheden? Ik ben simpel alleen geinteresseerd in wat het me aan extra snelheid oplevert onder diverse omstandigheden.
De meest optimistische berichten spreken over 0,5 tot zelfs 1,0 kn winst als je een forse 3blads vaste schroef vervangt door een 2blads klapschroef, maar dit geldt dan onder een moderne performance cruiser.
Er zijn echter ook sleeptests uitgevoerd t.o.v. een 15 inch 2blads vaste schroef, die slechts 0,1 kn winst opleverden.
Binnen de SW cijfers wordt een penalty gegeven van 2 punten als je een vaste 2blads schroef vervangt door een klapschroef. Bij een SW van 109 voor mijn Victoire 28 betekent dat, dat er rekening wordt gehouden met een gemiddelde snelheidswinst van minder als 2%......2 minuten op 109 minuten.

Ik denk dat, op basis van alle vindbare informatie, het vervangen van mijn tweeblads vaste schroef achter mijn dikke s-spant kiel gemiddeld niet veel meer als 0,2 kn winst zal opleveren........natuurlijk wel fijn, maar voor mij de investering van ruim 800€ (voordelige klapschroef en schroefas) niet waard. Dan maar een uurtje langer doen over die 100M naar de overkant.

Opvallend zijn ook de discussies of het al dan niet laten meedraaien van een vaste schroef. Meningen lopen uiteen van geen vermindering van weerstand  t.o.v. stilstaan (of zelfs toename?) tot halvering van de weerstand als je een vaste schroef laten meedraaien t.o.v. stilstaan.
Nadelen zijn natuurlijk wel extra slijtage van draaiende delen en vaak geluid/lawaai.
Ik zelf zet de schroef vrijwel altijd vast vanwege dit laatste.

Dus keep it simple......geen klapschroef voor de Old Vic!

Ik zal de schroef wel eens wat vaker laten meedraaien als ik ook dat laatste beetje extra snelheid wil hebben. 

Foto's beneden van de huidige (en dus ook toekomstige) situatie:


zaterdag 10 december 2011

De buiskap is klaar!

De nieuwe vaste buiskap voor de Old Vic is klaar. Buitenkant geverfd met 3 lagen Epifanes Mono-Urethane en binnen met 3 lagen creme-witte hooglans acryl verf. De ramen zijn van 6mm acryl ( gegoten kwaliteit ) geplakt met dubbelzijdig plakband en daarna afgeschroefd met RVS parkers.
Ook heb ik gelijk twee teak handgrepen gemonteerd en een teak lijst waarop de giek kan rusten tijdens op en aftuigen.

Deze winter blijft de kap nog even in de schuur omdat de boot op de wal staat, klem tussen de andere boten en de kap nu dus niet makkelijk is te plaatsen. Na tewaterlating is hij makkelijk met een paar bouten en schroeven  te monteren tegen een rubber rand ( gemaakt van tocht-isolatie band ) en eventueel weer te demonteren.





Ik ben blij met het resultaat; de kap is licht ( je pakt hem zo op ), sterk ( je kunt erop zitten en staan ) , het uitzicht is door de ruime heldere acryl ruiten uitstekend en het is zeer functioneel ( extra handgrepen en gieksteun ). Of je het mooi vind is een kwestie van smaak ( zonder is en blijft mooier ) , maar ik vind het zeker niet lelijker als een normale stoffen kap.

zaterdag 26 november 2011

Verder met de vaste buiskap

Na veel schuren en plamuren is de kap schilderklaar.
Ik heb lang getwijfeld over een 2-comp DD-lak, maar uiteindelijk toch gekozen voor een 1-comp systeem. Een DD-lak werkt perfect, maar je moet voldoende temperatuur en ventilatie hebben voor een goed resultaat, daarbij is het lastig relatief kleine hoeveelheden goed af te meten en gooi je dus veel verf weg bij zo'n relatief klein oppervlak. Het is intussen herfst, dus buiten schilderen is te koud en binnen in huis werken met DD-lak is vanwege de stank niet te doen.
Ik heb nu gekozen voor Epifanes Mono-Urethane; een erg goed werkende 1-component verf die uiteindelijk na voldoende doorharding behoorlijk krasvast blijft. Omdat verse epoxy-lagen nog wel eens hechtingsproblemen geven heb ik eerst goed geschuurd, dan een laag Epifanes Multi-Marine Primer gebruikt, vervolgens weer geschuurd en nu zit de eerste laag Mono-Urethane erop, Bordeaux-rood in dezelfde kleur als de romp van de Old Vic.

NB ik schilder i.v.m. temperatuur en stof overigens wel binnen, zodat de lak goed kan doorharden tussendoor. Er zijn zeker nog 2 lagen nodig en mijn ervaring is dat je beter wat langer kunt wachten tussen de lagen ( en dan wel licht moet opschuren ) omdat dan de uiteindelijke totale verflaag wat sneller hard wordt.

zondag 20 november 2011

Het oude werfplaatje


Jachtwerf Victoria
C.N.P.Vader
Alkmaar.Holland
1968    2806

Een beetje " vaderlandsche historie "  is het wel; zo'n Victoire 28 !