Oversteek naar de UK

Dinsdag smorgens om 0530 de wekker en stortregen op het dek, ik heb er gelijk al geen zin meer in!

De kachel aangestoken, kopje koffie in bed zodat alles kan opwarmen en dan toch maar het zeilpak aan en losgegooid.
Intussen is het wat droger geworden en staat er om 0700 een rustig briesje op een zeer kalme zee.  De Old Vic loopt met de nieuwe fok en grootzeil tussen de 5.5 en 6 kn halve wind en de stuurautomaat kan het rustig aan.
Na een uur komt zelfs een bleek zonnetje door en schiet het met stroom mee erg hard op tussen de Belgische zandbanken voor de kust. 

rustig tochtje over zee

Het idee was de boot met de ZW stroom mee te laten verzetten naar het smallere deel van het Kanaal en met de kentering de scheepvaartroute haaks over te steken. Ik was echter veel sneller bij de oversteek en ben daar zeer ruimwinds haaks overgestoken.

Er zit een zeeschip op mijn railing!?

Bij erg goed zicht en weinig schepen ging het allemaal makkelijk........maar net toen ik uit de scheepvaartroute kwam in de buurt van de "Mid-Falls" ton stond de kajuitvloer (weer eens) onder water!!! Na een eerste bijna hartaanval (bijna zinken voelt midden op zee toch anders als vlak voor Willemstad) schoot me te binnen dat ik net daarvoor de nieuwe elektrische bilgepomp nog even had aangezet (om te kijken of er toevallig water in de bilge zat......)
Ik had de afvoer nu met een mooie zwanehals hoog onder het achterdek aangelegd, en dacht toen nog "die zal wel niet hevelen" ............Dat doet ie dus blijkbaar wel!! {#*>$~|\.
De nautische variant van Murphies Law: alles wat aan boord kapot kan gaan, gaat dat ook....op het meest onmogelijke moment.
Dus met dezelfde bilgepomp en veel dweilen de boel weer leeggepompt en daarna de slang losgehaald , boven de waterlijn gebonden en met een poetsdoek dichtgepropt. Voorlopig even geen elektrische bilgepomp......ik heb nog nooit zoveel water aan boord gehad als met deze " handige" voorziening.

Intussen was de kentering een feit....en was de wind naar het ZW aan het draaien. De laatste 15M naar Ramsgate moest ik hoog aan de wind en werd snel naar het NE weggezet richting het Thannet windmolenpark (het tweede windmolengebied dat ik ben tegengekomen in twee tochten op zee) .
Ik moest dus het laatste stuk kruisen tegen wind en stroom in. Omdat ook de wind nog grotendeels wegviel heb ik de motor maar bijgezet en de laatste 2uur motor-zeilend naar Ramsgate gevaren.

Engeland in zicht!

Om 1900 lag ik binnen en kwam er nog een mooie avondzon. Zeezeilen begint weer wat leuker te worden.

Een dagje bij de Royal North Sea Yacht Club

Vandaag lekker uitgeslapen, wat gerommeld en door Oostende geslenterd.  Ik lig bij de RNSYC en dat klinkt meer "Royal" dan het is; de hele dag wordt de stijger met hogedrukspuit schoongespoten en is er veel lawaai van de bouw aan het strand en de stad. 

Oud en Nieuw in Oostende, de 8.5mtr Victoire 28 en de 10.50 Pogo.

Maar ik heb het goed naar mijn zin, de zon schijnt regelmatig en de kachel kon na 11.00 uitblijven omdat het zowaar 18 gr werd in de zon.
Ik heb voor de zekerheid nog maar 5 flessen lamp-olie aangeschaft bij de super, de kachel brandt daar mooi schoon op......en ik moet er niet aan denken zonder te moeten met dit weer. Het werkt overigens ideaal; zo'n "Kniest-aanbieding" oliekachel van rond 40€ (overigens ook elders her en der te koop) . Hij gaat met een lange lucifer aan, brandt binnen  5 minuten mooi schoon en geeft veel warmte.......en belangrijker: gebruikt geen stroom, is stil en doet het altijd! Bij mij aan boord staat ie altijd op een vaste plek en ook op zee is er nog nooit iets uitgelekt. 

op zee; als de kachel aan gaat moet de de tafel opgeklapt zijn.

Aan de boulevard heb ik mezelf getrakteerd op een Belgische capuccino (met slagroom) en Oostendse wafel (met ijs en slagroom) na een lange wandeling langs de kust vol betonnen flats. Erg lelijk die Belgische kust vanuit zee.....maar tis er wel gezellig!

Ik ben weer eens de kleinste boot van de haven, maar heb intussen al weer diverse complimenten voor de boot binnen; mooi lijntje-keurig onderhouden-echt klassiek.  Ik kan het ook niet laten steeds weer van een afstandje stiekem mijn boot nog eens te bekijken.........het blijft een mooi jachtje. 

Morgen naar Ramsgate! 60 M met voorspelling  Z 3-4bf zou halve-wind in 12 uur moeten kunnen lukken. De stroom staat precies gunstig, eerst ZW tussen de banken voor de Belgische kust en dan NE zodat ik de drukke scheepvaart-route haaks kan oversteken en bij aankomst voor de Engelse kust is het "slack" .

Is dit wel leuk?

Ik lag er gisteren al vroeg in en was vanmorgen om 0530 op.

Vandaag de zee op en naar Oostende. Deze ochtend wind NO4bf, droog, bleek zonnetje en 6 gr........wat wil je nog meer!?  Alles klaar gemaakt voor de sluis en zee en om 0730 vaar ik samen met twee schepen vol hengelaars de sluis uit.

Met de nieuwe fok en grootzeil loopt het perfect, stroom mee met een grote draai het Slijkgat uit. In de doorgang door de zandbaken is het nog maar 3mtr diep en staan enorme grondzeeen op kop,  maar de Old Vic loopt er onverwachts soepel doorheen met nauwelijks een spat water aan dek. Eenmaal buiten gaat de spinakker erop en kan het feest beginnen; voordewind naar Oostende.

De Old Vic loopt ruim 6.5 kn door de warrige golven voor de Zeeuwse kust, maar met stroom mee ruim 8 kn over de grond. 
De stuurautomaat snapt er niets van onder deze omstandigheden; een slingerende Old Vic door de kruiszeeen en stroomrafelingen op volle rompsnelheid. Dit wordt dus zelf sturen!

Na een paar uur worden de golven ook mij wat te machtig en wordt ik wat katterig van beginnende zee-ziekte. Het feit dat Oostende echt plat voordewind ligt, maakt het er niet beter op; elke paar uur een gijp met een beetje zeeziekte onder de leden is geen plezier.
Uiteindelijk nam de wind wat toe (en nam mijn zin juist af) dus ging de spinakker eraf en de fok uitgeboomd naar loef. De stuurautomaat moest er toen toch aan geloven, want ik moest even gestrekt in de kuip liggen om bij te komen.
Echt rustig liggen was het niet. De stuurautomaat ging zo te keer dat ik meende de accu-spanning te zien zakken.
De waterstroom zat gelukkig wel mee, dus van omkeren was geen sprake en alles zou einde van de dag over zijn ......je moet ergens moed uit putten!?

Bij de aanloop van de Westerschelde was de stroom intussen tegen. Het was enorm druk en met 4 kn over de grond (wel ruim 6 kn door het water!) was het alsof een slak een snelweg aan het oversteken was. Ik moest tot 2x bijliggen en wachten en belandde ook nog tussen twee tegenliggende enorme containerschepen in.  In zo'n situatie is een koers plat voor de wind met uitgeboomde fok ook niet handig, je gijpt of draait niet maarzo even weg. Geholpen door alle adrenaline van de situatie was ik intussen wel grotendeels van de zeeziekte af. Blijkbaar wen ik snel?! 

Het laatste stuk naar Oostende liep dwars over de banken, maar intussen waren de Old Vic en schipper ingeslingerd, natuurlijk geholpen door het feit dat het eind in zicht was! 

Om 19.00 lag ik vast in Oostende en smaakten 2 Unox-burgers met mayo en kechup opperbest!  Trots dat ik er gekomen was ........... Maar was dit nu leuk???

Vertrek voor "De Grote Tocht" (van 2012)

Vrijdag nog diverse last-minute klusjes gedaan, waaronder het monteren van een nieuwe overloop.
De originele  ( mooi RVS met bronzen glijder en stoppers) werkte wel heel onhandig.
Zeker bij het kruisen op het Hollands Diep en Haringvliet moet je vaak overstag en dus steeds met de stoppers de overloop in de goede ( loefwaartse) positie zetten. Dus schoot vieren, slede en stopper naar loef trekken, schoot weer strak.
Vieren van de overloop in vlagen is er al helemaal niet bij.......ik ben recent nog op een bankje gelopen omdat de boot in een vlaag hard uit het roer liep en ik de schoot niet op tijd los kreeg.
Nu dus een Pfeiffer aluminium overloop met RVS lagers.....geen duur kogellager-systeem, dus toch nog een beetje "klassiek".

Verder is de boot weer volgestopt met spullen en voorraad. Ik ben nogal van "je weet maar nooit" en het is weer onwaarschijnlijk hoeveel tassen boodschappen, gereedschap, uitrusting en reservespul er aan boord zijn verdwenen. De boot ligt intussen 5 cm dieper als bij de tewaterlating, maar alles heeft zijn plek. Er zit toch wel erg veel bergruimte in zo'n ouderwets diepe 28 voeter.

klaar voor vertrek, met zelfs een hekanker stand-by!

Zaterdag is het 5-Mei en het weer deed er alles aan om niet te vertrekken; 9 gr en regen ! 
Gelukkig stond de wind wel gunstig en ik heb dus uiteindelijk rond de middag huis en haard verlaten en was om 14.00 onder zeil, terwijl net de laatste regen wegtrok. 

Halve wind richting Stellendam met volledige winterbepakking; lang warmteondergoed, spijkerbroek en dikste fleece, twee paar sokken, laarzen, Musto HPX zeilbroek en oude gevoerde zeiljas ( warmer als de Musto jas) fleece handschoenen en das! 
Om 1830 voor anker net voorbij Hellevoetsluis (te koud om nog een foto te nemen) en met de oliekachel aan is het snel warm binnen. Met Struik opwarm-maaltijd, oploskoffie, radio en een goed boek was het best gezellig binnen. Het gaat wel weer wennen, solo.........

Old Vic digitaal

Zoals al eerder gemeld; de Old Vic is afgelopen winter volgestopt met elektronica. Ook ik ben natuurlijk gevoelig voor "gadgets" en de handigheid van moderne communicatie en navigatie apparatuur. Daarnaast speelt ook veiligheid een rol.
Mijn eerste oversteken over zee gingen (begin 90-er jaren) nog met kaart, bretonplotter, sleeplog, kompas en de allereerste betaalbare GPS ( een Sony, die een kwartier deed over een positie en na een paar uur 4 pen-lights had leeg getrokken). En als ik eerlijk ben kun je ook dat ook nu nog met bovenstaande spullen (maar dan met een wat modernere GPS) uitstekend doen. Een marifoon heb ik nooit echt gebruikt, ik had wel een illegale Engelse handheld-VHF voor nood aan boord. Daarnaast had ik (en heb ik nog steeds!) altijd een ouderwetse 8-hoek radarreflector hoog gehesen op zee.

Maar tijden veranderen, ik wordt ouder (wijzer??) en elektronica steeds betaalbaarder dus ook de Old Vic moest er na 46 jaar aan geloven. Hieronder de navigatie-hoek waarin alles is weg-gebouwd.

Onder het brugdek zitten een extra schakelpaneel en diverse losse schakelaars:

v.l.n.r.
12V pluggen (je hebt er nooit genoeg aan boord met alle oplaadbare spullen tegenwoordig),
het oude peilkompas,
de witte extra startknop voor de motor (zodat je die binnen ook kunt starten m.b.v. de kleplichters),
hoofdschakelaars voor start en boordaccu (de keuzeschakelaar voor boordaccu 1 of 2 zit in de motorkist),
een schakelpaneel voor 12V pluggen, stuurautomaat, ankerlicht (op paaltje achterop), elektrische bilge-pomp, ventilator motor-ruimte en AIS transponder.

Voorin de hondekooi zit veel apparatuur gemonteerd. Onder de hondekooi staan de 60AH startaccu en twee 105AH semitractie boordaccu's.

v.l.n.r.
onder het opgeklapte kaarttafelblad zit een nieuwe Cetrek acculader voor de extra boordaccu,
tegen het achterschot de Raymarine S1 stuurautomaat,
tegen het zijschot de oudere Mastervolt lader voor de start en andere boordaccu,
en tenslotte de Digital Yacht AIT2000 AIS-transponder (gekoppeld aan de elektronische kaartplotter en marifoon)

Boven de kaart-tafel zit de rest van alle spullen:

v.l.n.r.
in het hoekje zie je nog net het mechanische kookwekkertje (voor de 20min dutjes op zee),
een schakelpaneel voor navigatieverlichting,boordverlichting en de oudere Autohelm ST40 bidata log&diepte meter,
de nieuwe Standard Horizon GX1600E DSC-marifoon (met display voor positie, koers en snelheid vanuit de AIS-transponder)
een Pioneer autoradio/CD speler met usb en mp3 aansluiting (met AM en LG voor weerberichten),
tegen het achterschotje een elektronische barometer (de beste storm-voorspelling die je je kunt wensen!)
een accuspannings meter en nog 2 extra 12V pluggen.

Buiten zit de rest goed zichtbaar en bedienbaar onder de nieuwe buiskap:

v.l.n.r.
het oude Sestrel Moore kompas (je stoot er wel 1001 keer je hoofd aan, maar een ander plekje is er niet en hij werkt nog zo goed)
de Command Mike van de marifoon (daardoor volledig bedienbaar vanuit de kuip)
de Digital Yacht SC500 kaartplotter met AIS ontvangst (gekoppeld aan de AIS-transponder en de stuurautomaat)
de Autohelm ST40 bidata log&dieptemeter (ik gebuik eigenlijk alleen de dieptemeter functie, de snelheid lees ik meestal af op de kaartplotter)
rechtsonder zie je nog net de extra buitenspeaker van de marifoon.
Buitenbeeld zit onder tegen het brugdek de bediening van de stuurautomaat, naast het startpaneel van de motor.

Tenslotte zit er achterop een antenne-mastje:

v.l.n.r. een korte VHF antenne (bedoeld voor de AIS-transponder, maar dat werkt niet! nu buiten gebruik en mogelijk te gebruiken als autoradio-antenne)
het Nasa Supernova LED ankerlicht (betaalbaar en erg goed! de driekleur versie zit in de mast-top )
de orginele Digital Yacht AIS antenne (werkt dus wel goed)

Alles bij elkaar een klein vermogen aan elektrisch spul, ERG veel bedrading en aansluitwerk...........maar nu werkt het en we zullen wel zien of het ook echt handig is op zee.

Lekkage!

Afgelopen week eindelijk weer eens gezeild, ondanks het slechte weer. Veel buien en vlagen, maar wel goed om alles weer eens uit te proberen. Nieuwe fok erop, rif erin, rif er weer uit, alles liep naar wenns en de Old Vic liep met ruim 6kn met een forse hekgolf door het Hollands Diep.
Voor Willemstad even de motor erbij om zo snel mogelijk de drukke scheepvaartroute over te steken........en ineens zie ik water op de kajuitvloer en drijft het vloerluikje los rond!!!
Wat nu weer #^+^<~£¥$\£¥¥.
Snel de motor afgezet en de nieuwe electrische bilgepomp aan; blij dat ik die afgelopen winter heb gemonteerd! ( ik heb ook een goede handpomp, maar dan heb je solo geen tijd meer om het lek op te sporen)
Snel het vloerluik open in de kuip om de motorkoeling en schroefas te controleren; wederom erg blij dat ik daar afgelopen winter een vlot te openen luik in had geschroefd!
Niets te zien, de motor weer gestart en geen lekkend koelwater of lekkende schroefas.
Het water begon gelukkig snel te zakken in de kajuit, dus er was tijd om ergens een rustig ankerplekje op te zoeken voor nadere inspectie.
De stress was inmiddels weer gezakt en ik heb systematisch alle huiddoorvoeren en slangen van voor naar achteren gecontroleerd; WC oke, wasbak afvoer, kuipafvoeren en koelwater oke. Ook de waterzak was oke (ik heb ooit gedacht bijna te zinken met een vorige boot, omdat een 150 liter waterzak was gescheurd en leegliep aan boord.....dat is erg veel "onverklaarbaar" water in de kajuit). Log en dieptemeter oke........zelfs de dekafvoeren die vanaf de zijdekken langs de romp net onder water lozen gecontroleerd. Daarbij heb ik ook alle leksporen van water nagelopen en er is niets te vinden. Het lijkt een raadsel te worden waar al dat water ineens vandaan kwam?
Terugdenkend gebeurde het liggend over stuurboord, met forse helling en forse vaart. Rustig varend lekt er niets? Zat er misschien een gat of scheur in de romp net boven de waterlijn???........
Ineens wist ik het!
De nieuwe elektrische bilgepomp loost via een dikke slang via een oude doorvoer (vroeger in gebruik voor de nu afgedankte gasbun) onder het achterdek aan sb net boven de waterlijn........maar dus NIET boven de waterlijn onder helling met een forse hekgolf onder de kont. Dan loopt het water dus blijkbaar terug naar de pomp (zonder terugslagklep) en zo de bilge in! Ik had er nooit aan gedacht daar een zwanehals te maken.......en werd daar nu gelijk aan herinnerd.
Vandaag dus een extra stuk slang gekocht en met een lus hoog onder het achterdek gelegd, zodat dit niet meer kan gebeuren.

NB: Ik kook al jaren niet op gas aan boord, maar op een simpel veilig Origo spiritus toestel. Ruim voldoende voor opwarmen en simpel koken. Een paar flessen spritus vervangen gasflessen,drukregelaars, slangen en kranen en de gasopslag blijft over voor opslag van diverse andere zaken. Om die reden heb ik de afvoer van de gasbun in de Old Vic (overigens orgineel keurig ingebouwd in 1968!) nu in de bilge gelegd voor eventueel wat lekwater.

Zeilen met de High Aspect en Stormfok gekocht.

De eerste ervaringen met de nieuwe Doyle Sails high aspect fok zijn erg goed! de Old Vic loopt nu ineens makkelijk 45gr efficient aan de wind en haalt op die koers vlot gemiddeld 5.5 kn op rustig water rond bf4......niet slecht voor een 44jr oude s-spant van 28voet.
Een bijkomend voordeel is dat je nu met veel minder schootspanning kunt varen; de fok blijft mooi soepel reageren op vlaagjes en golven en je hebt minder werk met de lieren.
Als je alles erg strak trekt loop je nog een stukje hoger, maar slaat de boot toch een beetje dood.....wel handig om net even boven een ondiepte langs te komen als dat nodig is.
Je kunt veel beinvloeden met de stand van het leioog; voorin staat het zeil mooi bol en dicht en is volgens mij zeer efficient vanaf begin 4bf. 10cm naar achteren en hij staat een stuk vlakker en loost mooi bovenin voor wat meer wind.
Goed getrimd staat het ook halve wind nog erg goed, ruimer wordt het minder maar uitgeboomd op mijn oversized spinakerboom (375cm i.p.v.de J-maat van ongeveer 325cm) loopt het weer uitstekend.
Kortom: het lijkt een succesvolle klus en investering. Reven is nog niet nodig geweest.

Na vele overwegingen heb ik toch ook maar een standaard Plastimo 5m2 stormfok gekocht om samen met de reefbare fok (16 en 10 m2) en grote genua (24m2) de voorzeilset te completeren.
Het is de maximale maat volgens ORC eisen: 5% van het kwadraat van de hijshoogte van de fokval.Voor een Victoire 28 is dit 5% van 10 mtr kwadraat = 5m2.
De stormfok is mooi hoog opgesneden en ik kan hem zowel (achterin) op de nieuwe binnenste leioograils als (voorin) op de oude buitenste rails schoten. Of dat veel verschil uitmaakt weet ik niet, maar het is wel handig dat ik onder de zwaarste weersomstandigheden geen schoten hoef om te leggen van de ene naar de andere rails.

Eerlijk gezegd heb ik in de afgelopen 20 jaar (zee) zeilen nog nooit een stormfok gebruikt. Meestal kwam ik met een werkfok goed door de zwaardere omstandigheden, maar dat was wel met grotere en vooral bredere 30-34 voeters. De Old Vic is met 2.75 m breedte een vrij slanke 28 voets klassieker, die erg veel zwaar weer zou moeten kunnen hebben.......mits je voldoende kunt reven!
Ik heb intussen wel geleerd dat je beter met een rifje te veel en een te klein voorzeil naar buiten kunt gaan, als andersom. Met deze stormfok en derde rif kom ik nu zeker ook onder zwaardere omstandigheden nog een zeegat uit en dat verkleind wel mijn aantal "verwaaid liggende" dagen.
De praktijk zal het wel leren, voorlopig ligt ie in het vooronder voor mijn gemoedsrust (ook niet onbelangrijk als je solo de eerste oversteek met je nieuwe boot aan het voorbereiden bent) .